Sen jest obecnie niezwykle popularny w branży wellness. I nie bez powodu.

Każdego roku nauka odkrywa nowe regeneracyjne korzyści, jakie sen przynosi naszemu zdrowiu fizycznemu, poznawczemu i emocjonalnemu; nowe powiązania między dobrymi nawykami snu a zmniejszonym ryzykiem różnych chorób. Coraz częściej sen postrzegany jest jako najważniejszy ze wszystkich sposobów na zdrowie – „jedyna najskuteczniejsza rzecz, jaką możemy zrobić, aby codziennie resetować zdrowie naszego mózgu i ciała”, według jednego z wybitnych badaczy snu.

Konsensus naukowy jest jasny: mądrze jest spać.

Ale mądrość snu sięga głębiej. Istnieje sposób, w jaki sen uczy nas prawdy i formuje nas duchowo. Z nocnego odpoczynku możemy czerpać biblijną mądrość. Sen to coś więcej niż tylko praktyczne naładowanie baterii; może on być doksologiczną liturgią – ucieleśnionym rytmem i duchową dyscypliną, która pomaga nam lepiej kochać Boga i innych.

Sen to coś więcej niż tylko praktyczne naładowanie baterii; może on być doksologiczną liturgią.

Często zakładamy, że te największe przykazania („Będziesz miłował Pana, Boga swego, całym swoim sercem, całą swoją duszą, całym swoim umysłem i całą swoją mocą” oraz „Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego”, Mk 12,30–31) można wypełniać tylko na jawie. Ale co z jedną trzecią naszego życia, którą spędzamy śpiąc? Czy to czas stracony?

Wręcz przeciwnie. Sen może być potężną sferą wzrostu w miłości do Boga i innych.

Sen prowadzi nas do uwielbiania Boga

Celem życia jest uwielbienie. Stworzenia Boże zostały powołane, by Go chwalić. Kochać Boga całym sercem, duszą, umysłem i mocą to robić to, do czego zostaliśmy stworzeni.

Czy sen kiedykolwiek skłonił cię do większej miłości do Boga? Mnie zdarza się to cały czas:

• Popołudniowa drzemka w szabat (najlepiej przy kojących dźwiękach telewizyjnej relacji z golfa w tle) po bogatym duchowo poranku w kościele
• Wyłączenie świateł, zamknięcie drzwi i uderzenie w poduszkę, gdy ucichną ostatnie pomruki moich czworga dzieci i w domu zapanuje spokój
• Przebudzenie w tej rzadkiej, cudownej strefie poczucia wypoczęcia i odnowienia – gdy wschodzące słońce sygnalizuje nowe miłosierdzie

Są to codzienne momenty, które regularnie nastrajają moje serce do śpiewania chwały Bożej. „Czuwając czy śpiąc, Twoja obecność moim światłem”. Wielbimy Boga dniem i nocą.

Sen może wzmocnić każdy z czterech trybów kochania Boga wymienionych w Ewangelii Marka 12,30 – sercem, duszą, umysłem i mocą.

1. Wdzięczność wobec łaskawego Dawcy (Serce)

Sen jest darem, który Bóg daje swoim umiłowanym (Ps 127,2). Czy jednak postrzegamy tę pozornie przyziemną rzeczywistość codziennego życia jako dar? Czy dziękujemy za nią Bogu?

Powinniśmy. Sen jest być może największym darem, jaki Bóg wpisał w naszą biologiczną konstrukcję. Co noc odnawia nasz umysł, ciało i duszę. Kiedy wieczorem kładziemy głowę i zapadamy w sen – a potem, kiedy budzimy się ponownie ku nowemu porannemu miłosierdziu – powinniśmy dziękować Bogu i uwielbiać Go za Jego nadzwyczajną łaskę.

2. Powtórka Ewangelii (Dusza)

Ponieważ nasz nocny cykl snu i czuwania naśladuje śmierć i zmartwychwstanie, może on przypominać nam o naszej duchowej śmierci i regeneracji możliwej w Chrystusie. To, co dzieje się w „śmierci” naszego nocnego snu, jest niczym innym jak cudem. Podczas snu odnawia się każdy system biologiczny w naszym ciele.

Jakie to interesujące, że to codzienne odnowienie naszego zdrowia nie wynika z naszych usilnych starań, ale z gotowości do „śmierci” poprzez poddanie się snu na 7–8 godzin każdej nocy. Uzdrawiającą moc snu otrzymujemy, a nie wypracowujemy. „Śmierć” snu dosłownie przynosi nowe życie. Kiedy tak się dzieje, może to kierować nasze uwielbienie ku Bogu, którego śmierć przynosi nam życie wieczne.

3. Zaufanie do suwerenności Boga (Umysł)

Sen każdej nocy jest zaproszeniem do zaufania Bogu. Szkocki teolog John Baillie mówi: „Sen przychodzi najlepiej do tych, którzy najbardziej ufają Bogu”. Ma rację. Niczym dziecko śpiące spokojnie w ramionach matki, nasz najsłodszy odpoczynek przychodzi wtedy, gdy oddajemy się w bezpieczne i pełne miłości objęcia naszego Ojca.

Bóg nie śpi. On zawsze czuwa, zawsze trzyma straż (Ps 121,3–4). On jest suwerenny, a ta prawda – jeśli naprawdę w nią wierzymy – pomaga nam lepiej spać. Bóg czuwa, więc my nie musimy robić tego przez cały czas. Co za powód, by Go chwalić!

4. Szafarstwo pracy i misji (Moc)

Sen prowadzi nas również do uwielbiania Boga poprzez odnawianie naszych ciał, dzięki czemu jesteśmy na nowo wyposażeni do dobrej pracy i owocnej misji na jawie. Kiedy priorytetowo traktujemy dobre nawyki związane ze snem (najlepiej 7–9 godzin każdej nocy), uwielbiamy Boga naszymi ciałami.

Bóg czuwa, więc my nie musimy robić tego przez cały czas. Co za powód, by Go chwalić!

Podobnie jak pole leżące odłogiem, przycinanie drzew owocowych czy pozorna jałowość zimy ustępują miejsca bardziej owocnej wiośnie i zbiorom, tak i nasz odpoczynek wyposaża nas do bardziej owocnej służby. Jeśli postrzegamy pracę jako uwielbienie, powinniśmy również postrzegać sen i odpoczynek jako uwielbienie.

Sen pomaga nam kochać innych

Dobre szafarstwo snem pomaga nam również przestrzegać przykazania miłości bliźniego. Jest to niedoceniana część snu: to, jak twój sen wpływa na innych, na dobre lub na złe.

Kiedy źle sypiasz, możesz negatywnie wpływać na otoczenie:

• Niewyspani rodzice mogą być gderliwi lub drażliwi w stosunku do swoich dzieci lub współmałżonka.
• Niewyspani pracownicy mogą gorzej radzić sobie w pracy, a nawet popełniać kosztowne błędy.
• Niewyspani kierowcy mogą powodować wypadki tragiczne w skutkach dla innych.

Ale kiedy wysypiasz się wystarczająco, dzieje się odwrotnie. Jesteś błogosławieństwem dla innych:

• Wypoczęci rodzice i małżonkowie mają więcej energii, by być kochającą, uważną i spokojną obecnością w domu.
• Wypoczęci pracownicy służą swojemu pracodawcy, będąc sprawnymi umysłowo i fizycznie na stanowisku pracy.
• Wypoczęci przyjaciele mogą być oazą spokoju i potrzebną zachętą dla osób doświadczających cierpienia lub niepewności.

Czasami możesz kochać bliźniego, poświęcając swój najlepszy sen, aby inni mogli spać dobrze.

• Rodzice niemowląt poświęcają jakość własnego snu, aby zapewnić dzieciom potrzebny odpoczynek.
• Lekarze i pielęgniarki pracujący na nocne zmiany wybierają dla siebie nieregularne pory snu jako akt służby tym, którzy potrzebują opieki w nocy.
• Przyjaciele goszczący znajomych wybierają spanie na kanapie w salonie, aby ich goście mogli cieszyć się wygodnym łóżkiem i sypialnią.

Oto kilka z wielu przykładów na to, jak nasz sen może być aktem miłości do innych.

Hymn wdzięcznego uwielbienia

Uwielbiam XIX-wieczny hymn „Za piękno ziemi”. Pięknie oddaje on właściwy odruch wdzięcznego chwalenia Boga za wszystkie cuda Jego stworzenia. Nawet za tak podstawowy codzienny cud jak sen. Gdy co wieczór zapadamy w sen, a każdego ranka się budzimy, Boże miłosierdzie i świętość powinny być na pierwszym miejscu w naszych myślach: „Wczesnym rankiem / Nasza pieśń wzniesie się do Ciebie!”.

Powinniśmy chwalić Boga rano i wieczorem. Powinniśmy chwalić Go za poranek i wieczór. Powinniśmy chwalić Boga, gdy odpoczywamy i gdy pracujemy. Powinniśmy chwalić Go za dary odpoczynku i pracy.

Za piękno każdej godziny
dnia i nocy,
wzgórza i doliny, drzewa i kwiatu,
słońca i księżyca, i gwiazd jasnych;
Panie wszystkiego, ku Tobie wznosimy
ten nasz hymn wdzięcznego uwielbienia.