Charles Haddon Spurgeon (1834–92) napisał w języku angielskim więcej słów niż jakikolwiek inny chrześcijanin do tej pory. Same jego opublikowane kazania zajmują 70 grubych tomów, zawierających ponad 4000 kazań. W ciągu niecałych 40 lat Spurgeon opublikował około 150 książek. Jego dorobek literacki był, jednym słowem, nadzwyczajny. Przy tak rozległym katalogu literackim, od czego w ogóle …
Charles Haddon Spurgeon (1834–92) napisał w języku angielskim więcej słów niż jakikolwiek inny chrześcijanin do tej pory. Same jego opublikowane kazania zajmują 70 grubych tomów, zawierających ponad 4000 kazań. W ciągu niecałych 40 lat Spurgeon opublikował około 150 książek. Jego dorobek literacki był, jednym słowem, nadzwyczajny. Przy tak rozległym katalogu literackim, od czego w ogóle zacząć?
Twórczość Spurgeona to tylko część jego niezwykłego dziedzictwa. Przez blisko cztery dekady był pastorem największego kościoła protestanckiego w chrześcijaństwie, znajdującego się w największym mieście ówczesnego świata – Londynie. Żaden inny kaznodzieja tamtego okresu nie był lepiej znany i bardziej kochany na całym świecie.
Do początku XX wieku jego kazania zostały przetłumaczone na ponad 40 języków, a szacuje się, że sprzedano 100 milionów egzemplarzy jego opublikowanych kazań. Dziś nadal czytają go dziesiątki milionów ludzi na całym świecie. Większość chrześcijan, jeśli nawet nie czytała Spurgeona osobiście, to przynajmniej słyszała, jak go cytowano (lub błędnie cytowano!). Jego słowa codziennie pojawiają się w mediach społecznościowych, zdobią koszulki i kubki do kawy, a co tydzień wybrzmiewają z ambon na całym świecie.
Co sprawia, że ludzie wciąż wracają do Spurgeona? Przede wszystkim jego całkowite pochłonięcie osobą i dziełem Jezusa Chrystusa. Centrum kaznodziejstwa, duszpasterstwa i pisarstwa Spurgeona był sam Pan. Niewielu kaznodziejów lepiej niż Spurgeon uchwyciło przewyższające wszystko piękno Chrystusa i przekonującą moc Ewangelii. Dlatego zachęcam każdego chrześcijanina do czytania Spurgeona – ponieważ poznając go, poznają więcej Jezusa.
Kazania
Najlepszym miejscem na rozpoczęcie przygody ze Spurgeonem jest lektura jego kazań, gdyż stanowią one jego najtrwalsze dziedzictwo. Choć z pewnością wspaniale byłoby usłyszeć kazania Spurgeona na żywo, wciąż tętnią one życiem na kartach papieru.
Niewielu kaznodziejów lepiej niż Spurgeon uchwyciło przewyższające wszystko piękno Chrystusa i przekonującą moc Ewangelii.
Spurgeon był przede wszystkim kaznodzieją. Uważał ambonę za centrum swojej posługi. „Najważniejsza ze wszystkiego jest odpowiedzialność, jaką niesie ze sobą głoszenie Słowa” – pisał w 1875 roku. „W dużej mierze składa się ona na dorobek życia sługi Bożego i oddziałuje na niego bardziej niż jakakolwiek inna część jego misji”.
Oczywiście próba przeczytania wszystkich kazań Spurgeona to zadanie niemal niewykonalne. Zazwyczaj zachęcam ludzi, aby zaczęli po prostu od pojedynczego tomu, szczególnie takiego, który gromadzi kazania wygłoszone w latach 70. lub 80. XIX wieku, czyli w dojrzałych latach Spurgeona.
Wypróbuj tom 16 serii Metropolitan Tabernacle Pulpit, zbiór kazań Spurgeona wygłoszonych w 1870 roku. Odzwierciedlają one potężne połączenie głębi teologicznej, duszpasterskiego ciepła i ewangelizacyjnej żarliwości. Chrześcijanie odnajdą w nich wzmocnienie wiary i rozbudzenie miłości do Chrystusa i Jego Słowa.
Większość kazań Spurgeona jest dostępna bezpłatnie online w The Spurgeon Library.
Skarbnica Dawidowa
Poza opublikowanymi kazaniami, magnum opus Spurgeona był jego siedmiotomowy komentarz do całego Psałterza, Skarbnica Dawidowa (The Treasury of David). Obecnie dzieło to jest zazwyczaj publikowane w trzech tomach.
Wydawana przez 16 lat Skarbnica Dawidowa ukazuje lepiej niż jakakolwiek inna książka wyjątkowy talent literacki Spurgeona. W przedmowie do pierwszego tomu pisał: „Zachwycające studium Psalmów przyniosło mi nieograniczony pożytek i stale rosnącą przyjemność; zwykła wdzięczność zmusza mnie do przekazania innym części tych dobrodziejstw, z modlitwą, aby skłoniło ich to do samodzielnych poszukiwań”.
Spurgeon wierzył, że chrześcijanie powinni stale czytać Psalmy, ponieważ przemawiają one do doświadczenia chrześcijańskiego bardziej niż jakakolwiek inna księga Biblii: „Nikt nie potrzebuje lepszego towarzystwa niż Psalmy; tam może czytać i obcować z przyjaciółmi ludzkimi i Boskimi; przyjaciółmi, którzy znają serce człowieka wobec Boga i serce Boga wobec człowieka; przyjaciółmi, którzy doskonale współczują nam w naszych smutkach, przyjaciółmi, którzy nigdy nie zdradzają ani nie opuszczają”.
Poranek i wieczór
Spurgeon opublikował w ciągu swojego życia różne dzieła o charakterze dewocyjnym, z których najlepszym jest zbiór codziennych rozważań zatytułowany Poranek i wieczór.
Zawierając lektury na początek i koniec każdego dnia, Poranek i wieczór oferuje krótkie i budujące refleksje nad różnymi tekstami Pisma Świętego, mające na celu wzmocnienie wiary wierzących. Tom ten służył życiu duchowemu milionów chrześcijan, stając się jednym z najbardziej ukochanych dzieł Spurgeona.
Wykłady dla moich studentów
Po raz pierwszy opublikowane w serii trzech tomów, Wykłady dla moich studentów to zbiór piątkowych popołudniowych wykładów Spurgeona skierowanych do studentów jego Kolegium Pastorskiego. Tam wygłosił niektóre ze swoich najsłynniejszych przemówień, takich jak „Powołanie do służby”, „Chwile słabości kaznodziei” czy „Ślepe oko i głuche ucho”.
Wykłady te ukazują Spurgeona w najlepszym wydaniu, gdy przemawiał spontanicznie na tematy związane z teologią pastoralną i różnymi kwestiami praktycznymi. Jego dojrzała mądrość, zdrowy osąd i wieloletnie doświadczenie są w tych wykładach w pełni widoczne. Stanowią one również charakterystyczny przykład błyskotliwego dowcipu i radosnego poczucia humoru Spurgeona, który często w zabawny sposób krytykował typowe kaznodziejstwo tamtych czasów.
Wykłady dla moich studentów, zazwyczaj publikowane dziś w jednym tomie, to prawdziwy klasyk literatury ministerialnej i powinny znaleźć się na półce każdego studenta seminarium i pastora.
Idź głębiej
Dla czytelników pragnących lepiej zrozumieć życie i posługę Spurgeona, warto zagłębić się w jego dwutomową Autobiografię. Starszą biografią, która dostarcza budującego opisu życia, służby i teologii Spurgeona, jest książka Arnolda Dallimore’a Spurgeon: A Biography. Z bardziej współczesnych opracowań polecam moją biografię wstępną Spurgeon: A Life, a także książkę Geoffa Changa Spurgeon the Pastor.
Świat literatury autorstwa Spurgeona i o nim samym jest rozległy i stale rośnie, w miarę jak odkrywane są nowe rękopisy i ludzie kontynuują interakcję z jego książkami. Ktoś mógłby czytać 10 stron pism własnych Spurgeona każdego dnia przez całe życie, a i tak nie przebrnąć przez wszystkie jego dzieła. Na pewnym poziomie nie ma znaczenia, od czego czytelnik zacznie lekturę Spurgeona. Na każdej stronie kryje się błogosławieństwo, ponieważ bez względu na to, gdzie zajrzysz w książkach Spurgeona, z pewnością odnajdziesz tam Pana Jezusa Chrystusa.






